Οδοιπορικό

8 07 2010

Από την Ιεράπετρα στον Άγιο Νικόλαο

Ο κουμπάρος είχε γραφειοκρατικά πάρε-δώσε, οπότε βρήκαμε την ευκαιρία για έναν καφέ με θέα τη βουλισμένη λίμνη. Το συγκεκριμένο όνομα σημαίνει «βουλιαγμένη», αλλά οι ντόπιοι την ονομάζουν και «ξεπατωμένη», καθώς επίσης και «βρωμολίμνη». Το πρώτο σημαίνει «δίχως πάτο» και είναι μεν υπερβολικό, αλλά όχι και άδικο, αφού το βάθος της ξεπερνάει τα 60 μέτρα. Το δεύτερο είναι απομεινάρι της εποχής που ήταν όντως λίμνη και το καλοκαιράκι αναδιδόταν απίστευτη μπόχα από τα – σχεδόν στάσιμα – νερά. Αυτό φυσικά έχει πάψει να ισχύει από την εποχή που φτιάχτηκε το κανάλι που τη συνδέει με τη θάλασσα. Στο φωτορεπορτάζ μπορείτε να δείτε εικόνες γύρω από τη λίμνη, καθώς και πώς τη χαίρονται τα παιδιά της περιοχής.

Από τον Άγιο Νικόλαο στην Κολοκύθα

Η Ελούντα μπορεί να έχει το όνομα, αλλά δεν έχει χάρη∙ μόνο χάλι. Αίσχος παραλίες, φριχτή θάλασσα και γύρω γύρω ξενοδοχεία και βίλλες υπερπολυτελείας, μόνο για άγρια ψωνισμένους. Έχει όμως και μια όχι πολύ ευδιάκριτη πινακίδα με την ένδειξη «Ολούς». Ήταν κάποτε το επίνειο της αρχαίας πόλης Λατώ και σήμερα τα ερείπιά της είναι μισοβυθισμένα στον ισθμό που χωρίζει οριακά το νησί Κολοκύθα από την υπόλοιπη Κρήτη. Περνάμε ενάμισι χιλιόμετρο χωματόδρομο και από το σημείο που σταματάμε ξεκινάει ένα κακοτράχαλο μονοπάτι που μας κατεβάζει σε μια από τις ωραιότερες παραλίες της Κρήτης. Για κακή μας τύχη, μας έχουν ήδη προλάβει τρία καράβια από τον Άγιο Νικόλαο που έχουν ξεράσει ορδές λουόμενων. Αποφασίζουμε ότι δεν αξίζει τον κόπο και φεύγουμε ελαφρώς απογοητευμένοι.

Από την Κολοκύθα στη Σπιναλόγκα

Επιστρέφουμε στην Ελούντα και συνεχίζουμε βόρεια, μέχρι το χωριό Πλάκα. Είναι το πλησιέστερο σημείο στο νησάκι – φρούριο της Σπιναλόγκας. Η φήμη αυτού του τόπου ξεκινάει από το Μεσαίωνα, καθώς ήταν το τελευταίο ενετικό οχυρό που έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Και όταν λέμε τελευταίο, εννοούμε 30 χρόνια μετά την κατάκτηση της υπόλοιπης Κρήτης. Κατά το 19ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως λεπροκομείο και όταν ενώθηκε η Κρήτη με την Ελλάδα, συγκεντρώθηκαν εκεί οι λεπροί ολόκληρης της χώρας. Σε αυτούς οφείλει την ύπαρξή του και το χωριό της Πλάκας, αφού εκεί διέμεναν οι νοσοκόμες, γιατροί, φύλακες και το υπόλοιπο προσωπικό. Έτσι, μέσα στο φρούριο σώζονται εγκαταστάσεις των Βενετών, των Οθωμανών, και ελάχιστα από τα κτίσματα που εξυπηρετούσαν τους λεπρούς μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’50. Αυτά τα τελευταία γκρεμίστηκαν από τις αρχές για λόγους αισθητικής.

Οδοιπορικό - Σπιναλόγκα

Από τη Σπιναλόγκα στο Βούλισμα

Μετά από τόσες βόλτες δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψουμε χωρίς να κάνουμε μπάνιο. Αποφασίζουμε να μην απομακρυνθούμε άλλο, αλλά να βουτηξουμε σε μια από τις παραλίες που βρίσκονται πάνω στο δρόμο του γυρισμού. Και επειδή το είχαμε συζητήσει και εντοπίσει από το πρωί, προκύπτει το Βούλισμα. Είναι μακράν η καλύτερη παραλία που έχουμε επισκεφτεί ως τώρα στην Κρήτη. Βρίσκεται μετά τον Άγιο Νικόλαο, στο δρόμο προς Ιεράπετρα. Σμαραγδένια νερά, ψιλή άμμος τόσο στην παραλία, όσο και μέσα στη θάλασσα, ιδανικό βάθος για πλατσούρισμα, οργάνωση, πάρκιγκ, όλα τα έχει.

Οδοιπορικό - Βούλισμα

Από το Βούλισμα στην Ιεράπετρα

Έχοντας συμπληρώσει πάνω από δώδεκα ώρες στους δρόμους, επιστρέφουμε επιτέλους στη βάση μας. Φυσικά, τα παιδιά έχουν κοιμηθεί στη διαδρομή και μας εκδικούνται για όλη την ταλαιπωρία της ημέρας με απίστευτη ενεργητικότητα και ατελείωτη γκρίνια.

Advertisements

Ενέργειες

Information

One response

17 07 2010
gmpol

telika exoyme krisi i oxi? anarotieme ego tora!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: