Ημερολόγια διακοπών

12 08 2011

Πώς λέμε ημερολόγια μοτοσυκλέτας; Καμία σχέση.

Το δικό μας ταξίδι ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη στις 10 Αυγούστου. Προορισμός μας η Κρήτη με μια ενδιάμεση στάση (και φιλοξενία μερικών ημερών από τη Μαρία και τον Μανώλη) στο Βόλο.

Εφαρμόζοντας τη στάση ζωής «χαλλλαρά», περάσαμε όλο το πρωινό διαλέγοντας και πακετάροντας τα μπαγκάζια μας, οπότε όταν τελικά φορτώθηκαν όλα στο SEAT είχε ήδη μεσημεριάσει. Κάτι να τσιμπήσουμε, λίγη ξεκούραση και το ρολόι έδειξε ως ώρα αναχώρησης τις 16:20.

Πρώτη στάση στο βενζινάδικο της γειτονιάς. Φουλάρισμα, έλεγχος σε νερά, λάδια, ξύδια, λάστιχα και φύγαμε. Για μια φορά ακόμα το «σπεύδε βραδέως» αποδείχθηκε σωτήριο.  Η πρόβλεψη έκανε λόγο για απογευματινό μπουρίνι κι έτσι, αντί να ταξιδεύουμε μέσα στο λιοπύρι, είχαμε μια ωραία σκιερή συννεφιά πάνω απ’ τα κεφάλια μας.

Τα πράγματα έπαψαν να είναι τόσο ωραία όταν πλησιάσαμε στον Όλυμπο. Κοντά στη Σκοτίνα οι ουρανοί άνοιξαν κι άρχισαν να ρίχνουν καρέκλες. Η νεροποντή σταμάτησε λίγο πριν τα Τέμπη και με το που βγήκαμε στον περιφερειακό της Λάρισας απαλλαχθήκαμε και από τις νταλίκες. Τελικά φτάσαμε στο Βόλο λίγο μετά τις 20:30.

Και αφού τελειώσαμε με τον πρόλογο, περνάμε στο κυρίως θέμα. Αυτό μας περίμενε στην κουζίνα της Μαρίας, η οποία είχε στο φούρνο ένα ταψί με πατάτες μικρές με σκόρδο, κρεμμύδι και λεμόνι. Τις είχε πλύνει και απλώσει πάνω στο ταψί με τη φλούδα τους, μαζί με μερικά φρέσκα κρεμμύδια, επίσης κομμένα στη μέση. Είχε χτυπήσει στο μπλέντερ κάμποσα σκόρδα, χυμό λεμονιού και πορτοκαλιού, μουστάρδα, λάδι, ρίγανη, θρούμπι, κύμινο και πιπέρι και αφού περιέλουσε με αυτό μίγμα τις πατάτες, είχε βάλει το ταψί στο φούρνο, στους 230 βαθμούς. Εμείς καταφτάσαμε λίγο πριν τις ξεφουρνίσει, την ώρα που τις πασπάλιζε με σουσάμι.

Αυτό το ταψί από την κόλαση συνόδευε ένα μεζέ από κοτόπουλο με πιπεριές. Η Μαρία είχε ρίξει βιτάμ στο τηγάνι, έκοψε και μερικές πιπεριές κέρατα και την κατάλληλη στιγμή πρόσθεσε δύο φιλέτα κοτόπουλο κομμένα σε μπουκιές. Λίγα αρωματικά (θυμάρι, ρίγανη), σβήσιμο με λεμόνι κι έτοιμο.

Κι επειδή όλα τα παραπάνω δεν ήταν αρκετά (κλασική περίπτωση εφαρμογής του δόγματος «αν δεν περισσέψει, δε φτάνει»), ο φούρνος δεν έμεινε άδειος. Το δεύτερο ταψί περιείχε τους ντοματοκεφτέδες της τεμπέλας. Που σημαίνει ντομάτες περασμένες στον τρίφτη και στραγγισμένες, ανακατεμένες με αυγά, κρεμμύδι, σκόρδο, δυόσμο, αλεύρι και μπέικιν πάουντερ. Το ταψί αλείφθηκε με λάδι και πασπαλίστικε με αλεύρι, το μίγμα κατέλαβε σχεδόν δύο δάχτυλα από το ύψος του, το όλο σύστημα ψήθηκε στους 180 βαθμούς και τρία τέταρτα αργότερα γεμίζαμε τα κενά μας με εξαίσιους ντοματοκεφτέδες σε μορφή πίτας.

Τα σουβενίρ που θα φέρουμε από τις διακοπές μας είμαι σίγουρος ότι θα είναι κιλά…

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: