Πολλές βουτιές και ολίγη ιστορία

24 08 2011

Ο κόσμος είναι τόσο μικρός, που ένα φιλικό μας ζευγάρι, ο Ηλίας και η Μαρία, μαζί με τα μωρά τους, βρέθηκε να παραθερίζει στον γειτονικό μας Πλατανιά.

Το σατανικό σχέδιο καταστρώθηκε αμέσως. Θα βρισκόμασταν όλοι μαζί στην παραλία, τα τέσσερα μικρά θα έβρισκαν τη χαρά τους μεταξύ τους και όσο αυτά θα βασάνιζαν τα κουβαδάκια, τα φτυαράκια, τα ψαράκια, την άμμο, το νερό και ό,τι άλλο είχε την… τύχη να πέσει στα χέρια τους, εμείς θα προλαβαίναμε να πιούμε ένα καφεδάκι με μια σχετική ηρεμία.

Αλλά ακόμα και η Φύση συνομωτεί εναντίον μας. Την Παρασκευή (19/8) που είχε κλειστεί το ραντεβού, η βόρεια Κρήτη απολάμβανε ένα μπαράζ κυμάτων με ύψος που έφτανε μέχρι και τα δύο μέτρα. Οπότε κι εμείς καταφύγαμε σε μία από τις πισίνες του ξενοδοχείου όπου έμεναν τα παιδιά, κάτι που είχε σαν συνέπεια να ανακαλύψουν ο Σπύρος και η Φοίβη την ανυπέρβλητη χαρά της βουτιάς από σταθερή βάση.

Ο αποχωρισμός έγινε με κλάματα εκατέρωθεν και υποσχέσεις για επανάληψη της συνάντησης – και κυρίως της πισίνας. Ήταν όμως ήδη μεσημέρι κι έπρεπε να πάμε κάπου για φαγητό. Το «κάπου» είναι φυσικά σχήμα λόγου, γιατί η φετινή γαστριμαργική μας πανδαισία είναι οργανωμένη ως την πιο μικρή της λεπτομέρεια.

Ο δρόμος μας οδηγούσε κατευθείαν στο χωριό Επισκοπή Ρεθύμνου και στον βραβευμένο σε γαστρονομικό διαγωνισμό στη Βαρκελώνη, Κήπο της Αρκούδαινας. Πρόκειται για ένα παλιό σπίτι με αυλή, στο δρόμο που βγαίνει από την Επισκοπή προς την Αργυρούπολη. Ο ιδιοκτήτης μας έπιασε την κουβέντα και μας είπε ότι ο συγκεκριμένος χώρος ανήκει στην οικογένειά του από αιώνες και ότι αποφάσισαν κάποια στιγμή να αναπαλαιώσουν το σπίτι και να το μετατρέψουν σε ταβέρνα, βγάζοντας τραπέζια στην αυλή.

Το αποτέλεσμα ήταν αισθητικά εξαιρετικό, αλλά η προσπάθεια δε σταμάτησε εκεί. Ο μπαξές προμηθεύει πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην κουζίνα, ενώ κουνέλια, κότες, ακόμα και αμνοερίφια εκτρέφονται παραδίπλα για να καταλήξουν στα πιάτα των τυχερών που ανηφορίζουν μέχρι εκεί. Από αυτά τα υλικά προκύπτουν υπέροχα φαγητά σε συνταγές παραδοσιακές κρητικές και όχι μόνο.

Μετά την καταστροφή

Το ρεθυμνιώτικο νερό σε φουσκώνει

Σειρά είχε η μονή Αρκαδίου. Σκαρφαλωμένη στις πλαγιές του Ψηλορείτη, σε περίπου 500 μέτρα υψόμετρο, αποτελεί ένα από τα εμβληματικότερα σημεία της ελληνικής ιστορίας. Οι περισσότεροι ίσως γνωρίζουν ότι έγινε μια μάχη με τους Τούρκους και στο τέλος οι κλεισμένοι προτίμησαν να τιναχτούν στον αέρα παρά να πιαστούν αιχμάλωτοι, αγνοούν όμως πολλά από τα υπόλοιπα.

Όπως ότι η συγκεκριμένη μάχη έλαβε χώρα το Νοέμβριο του 1866 στη διάρκεια μιας από τις πολλές επαναστάσεις που ξέσπασαν στην Κρήτη. Υπήρξε τόπος συγκέντρωσης εφοδίων αλλά και των ίδιων των επαναστατών κι εκεί εκλέχθηκαν οι πληρεξούσιοι των διαφόρων επαρχιών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο ηγούμενος της Μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαρινάκης. Οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν το ρόλο της μονής και προσπάθησαν αρχικά με απειλές να την αδειάσουν από τους επαναστάτες, χωρίς επιτυχία. Ο συνταγματάρχης Πάνος Κορωναίος, γενικός αρχηγός Ρεθύμνου, αντιλήφθηκε ότι η περιοχή ήταν ευάλωτη και αρνήθηκε να παραμείνει εκεί, σε αντίθεση με τριακόσιους περίπου πολεμιστές κι εξακόσια γυναικόπαιδα που οχυρώθηκαν στη μονή. Στις 8 Νοεμβρίου ξεκίνησε η μάχη και κράτησε μέχρι την επόμενη μέρα, όταν οι Τούρκοι κατάφεραν να μπουν μέσα για να ακολουθήσει το ολοκαύτωμα.

Μονή Αρκαδίου - Καθολικό

Υπάρχουν και μερικές λεπτομέρειες που κινούνται μεταξύ ιστορίας και θρύλου και ίσως γι’ αυτό να έχουν ξεχωριστή γοητεία. Όπως για παράδειγμα η ιστορία του Αδάμ Παπαδάκη, ο οποίος στάλθηκε το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου να ζητήσει από τους υπόλοιπους επαναστάτες να σπεύσουν σε βοήθεια των πολιορκημένων και αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του (κι έλαβε αρνητικές απαντήσεις απ’ όλους), επέστρεψε στο Αρκάδι όπου ήξερε ότι τον περίμενε βέβαιος θάνατος. Ωστόσο, ο θρύλος τον θέλει να ξεφεύγει ζωντανός μαζί με τρεις – τέσσερις ακόμα, μετά την ανατίναξη της μπαρουταποθήκης. Ή όπως η πληροφορία ότι μεταξύ των πολιορκητών υπήρχαν και αρκετοί Αιγύπτιοι, οι οποίοι ήταν χριστιανοί Κόπτες και, μη θέλοντας να χτυπήσουν το μοναστήρι έβγαζαν τα βόλια από τα όπλα τους και πυροδοτούσαν το μπαρούτι σκέτο (δηλαδή έριχναν άσφαιρα), κάτι που δικαιολογεί τους σωρούς από σφαίρες που βρέθηκαν κοντά στις θέσεις τους.

Σήμερα το μοναστήρι στέκεται ξανά όρθιο, λειτουργικό κι έτοιμο να δεχτεί επισκέπτες. Αφήσαμε πίσω μας το Ρέθυμνο, διαλέξαμε το δρόμο που περνάει μέσα από το Άδελε και σύντομα αρχίσαμε να ανηφορίζουμε στις πλαγιές του Ψηλορείτη. Αυτή ήταν η πιο όμορφη διαδρομή που έκανα στην Κρήτη μέχρι τώρα. Τα χωριά γεμάτα μπουκαμβίλιες σε χρώματα πιο έντονα και ζωηρά απ’ ότι θυμάμαι οπουδήποτε αλλού, τα χωράφια και τα γκρέμια γεμάτα θεόρατες ελιές, με μπόι που συχνά ξεπερνούσε τα 6 – 7 μέτρα και κλαδιά απλωμένα τόσο που να θυμίζουν καστανιές ή πλατάνια, και φυσικά το προβλεπόμενο φαράγγι (εκτός από το δρόμο που συνδέει τις μεγάλες πόλεις στα βόρεια παράλια, όλοι υπόλοιποι περνάνε κι από κάποιο φαράγγι).

Στο δρόμο για το Αρκάδι

Φτάσαμε αργά το απόγευμα και το πρώτο πράγμα που είδαμε ήταν τα φροντισμένα αμπέλια, απ’ όπου παράγεται το (φημισμένο στην Κρήτη) κρασί της μονής. Το δεύτερο ήταν μια εντυπωσιακή εικόνα της κορυφής του βουνού.

Μονή Αρκαδίου - Με φόντο την Ίδη

Το μοναστήρι σήμερα έχει επισκευαστεί πλήρως και βρίσκεται στην ίδια κατάσταση που βρισκόταν πριν την καταστροφή. Σχεδόν όλοι οι χώροι του είναι προσβάσιμοι στους επισκέπτες, ενώ υπάρχει και ένα μικρό μουσείο, καθώς και το απαραίτητο μαγαζί με αναμνηστικά.

Μονή Αρκαδίου - Κεντρική πύλη

Μονή Αρκαδίου - Η βόρεια πλευρά

Μονή Αρκαδίου - Καθολικό

Τα μόνα πράγματα που έμειναν σχετικά απείραχτα είναι ένα μεγάλο, ξεραμένο πια κυπαρίσσι, μέσα στον κορμό του οποίου φαίνονται ακόμα κομμάτια από τις μπάλες των τούρκικων κανονιών, αλλά και το παλιό κελλάρι.

Μονή Αρκαδίου - Κυπαρίσσι

Γιατί αυτό; Διότι εκεί ήταν η μπαρουταποθήκη κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Παρεμβάσεις έγιναν βέβαια, αλλά η οροφή έχει απομείνει ξέσκεπη, ενώ μια τοιχογραφία στην πέρα άκρη του, αναπαριστά το δράμα της 9ης Νοεμβρίου 1866.

Μονή Αρκαδίου - Μπαρουταποθήκη

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: