Καναπεδοπροπονητική

18 06 2012

Ναι, το ομολογώ: μου άρεσε η Εθνική του euro 2012. Και το ίδιο θα έλεγα ακόμα κι αν δεν είχε περάσει τους Ρώσους.

Πρώτα απ’ όλα μου άρεσε γιατί πήγε να παίξει χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς μεγάλες προσδοκίες και χωρίς κούφιες δηλώσεις. Θα έλεγα ότι μετά την καρπαζιά της προηγούμενης διοργάνωσης βάλαμε μυαλό, αλλά έχοντας ακούσει τις μεγαλόστομες μπουρδοκοτσάνες που ξεφούρνιζαν οι αθλητικοί δημοσιογράφοι μετά τον τελευταίο αγώνα, άλλαξα γνώμη. Τέλος πάντων, οι άνθρωποι πήγαν εκεί να παίξουν τη μπάλα που ξέρουν, χωρίς να τους πρήζει ο κάθε κρετίνος ότι πρέπει ντε και καλά να «επαναλάβουν τον άθλο του 2004» ή «να υπερασπιστούν το στέμμα του πρωταθλητή» και άλλες τέτοιες αηδίες.

Το δεύτερο που μου άρεσε είναι το πείσμα της ομάδας. Στους δύο πρώτους αγώνες βρέθηκαν πίσω στο σκορ από δικά τους λάθη και όλοι ξέρουμε ότι η Εθνική δεν είναι και η πιο παραγωγική επιθετικά ομάδα. Κι όμως, κατάφεραν και τις δύο φορές να γυρίσουν το παιχνίδι κι αν δεν ήταν στραβοί οι επόπτες, η συγκομιδή βαθμών θα ήταν μεγαλύτερη. Για να γυρίσει όμως ένα τέτοιο παιχνίδι και πολύ περισσότερο, για να γυρίσουν δύο τέτοια παιχνίδια, δεν αρκεί ούτε το (όποιο) ταλέντο των πακτών, ούτε η (όποια) αξία του προπονητή. Εδώ χρειάζεται μάτι που γυαλίζει. Ε, αυτό λοιπόν το διαθέτουν. Και όχι ένας ή δύο, αλλά ολόκληρη η ομάδα.

Τρίτο και φαρμακερό είναι το σύστημα. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες που έχω ακούσει ποτέ, είναι το «σύστημα τουρλουμπούκι». Ο φίλος που κορόιδευε τις εμφανίσεις της Εθνικής σε κάποια (δε θυμάμαι ποια) προηγούμενη διοργάνωση, έλεγε: «Ο προπονητής ετοιμάζει την ομάδα να αντιμετωπίσει τον κάθε αντίπαλο με βάση το σύστημα που εκείνος παίζει. Επειδή όμως εμείς παίζουμε σύστημα τουρλουμπούκι, ο αντίπαλος μπερδεύεται, το  παιχνίδι του αλλάζει κι έτσι τα πλάνα του προποντή μας πάνε περίπατο. Γι’ αυτό χάνουμε…» Αυτό δεν ισχύει στη φετινή διοργάνωση. Αυτή η Εθνική έχει σύστημα και το εφαμόζει. Θα μου πεις, με καμινάδες και με σέντρες – προσευχές από τα 60 μέτρα δε γίνεται δουλειά. Δεν έχει καμία, μα καμία σημασία, θα σου απαντήσω. Το θέμα είναι ότι οι παίκτες εφαρμόζουν αυτά που τους έχει πει ο προπονητής. Δεν προσπαθούν, δεν το παλεύουν, το κάνουν. Και μέχρι στιγμής, τα αποτελέσματα τους δικαιώνουν.

Υπάρχει κι ένα τέταρτο, αλλά αυτό δεν έχει άμεση σχέση με την ομάδα. Ζω για τη στιγμή που θα σηκωθούν τα πανό της δικής μας κερκίδας στον αγώνα με τη Γερμανία…

 

Κώστας Κουσαρίδης

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: