Ντόπα, βλακεία, αχαριστία (μέρος 1ο)

2 08 2012

Λέγεται και ρυθμκά, σαν σύνθημα σε γήπεδο και ταιριάζει γάντι στους Ολυμπιακούς Αγώνες που ξεκίνησαν εδώ και λίγες μέρες στο Λονδίνο.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Πάνω από 100 αθλητές εντοπίστηκαν να έχουν κάνει χρήση αναβολικών πριν καν ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και καμιά δεκαριά ακόμα στις πρώτες αυτές μέρες τους. Είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει και συνέχεια. Και θα χαίρονται οι αφελείς, πιστεύοντας ότι η ΔΟΕ κάνει τη δουλειά της και ότι έχει κηρύξει τον πόλεμο στο ντόπινγκ. Στην πραγματικότητα το μόνο που κάνει καλά η ΔΟΕ είναι το να ρίχνει στάχτη στα μάτια του κόσμου. Αν αμφιβάλλετε, προσπαθήστε να θυμηθείτε πότε πιάστηκε ντοπέ η Μάριον Τζόουνς (5 χρυσά στο Σίδνεϊ το 2000). Αφήστε, μην κουράζεστε, το ομολόγησε η ίδια, μόλις… 7 χρόνια αργότερα. Την ίδια εποχή που ο διαβόητος Βίκτορ Κόντε της Balco (που προμήθευε ντόπες και στα δικά μας σαΐνια) περηφανευόταν ότι το να περάσει κανείς, όσο ντοπαρισμένος κι αν είναι, τα αντιντόπινγκ κοντρόλ της WADA (World Anti-Doping Agency) «είναι τόσο εύκολο, σαν να παίρνεις γλυκά από ένα μωρό». Φυσικά, της αφαιρέθηκαν κατόπιν εορτής τα μετάλλια που είχε κερδίσει, αλλά τα τεράστια κέρδη που αποκόμισε η ίδια και τα αμύθητα ποσά που μπήκαν στις τσέπες των εταιριών που την υποστήριζαν/εκμεταλλεύονταν ακριβώς χάρη σε αυτά τα μετάλλια, δεν τα ακούμπησε κανείς.

Η ΔΟΕ βέβαια δεν είναι η μόνη που παίρνει όσκαρ υποκρισίας στο συγκεκριμένο θέμα, αφού συνένοχοι είναι οι πάντες: αθλητές, προπονητές, χορηγοί, διοργανωτές, με μία λέξη όλοι όσοι έχουν επαγγελματική σχέση με τους Ολυμπιακούς (και όχι μόνο) Αγώνες. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ανήκει στα αμερικανάκια που ουρλιάζουν υστερικά για την Κινέζα Γε που κολυμπάει πιο γρήγορα απ’ όσο πυροβολεί ο Λούκυ Λουκ, αλλά κάνουν τον… Κινέζο όταν πρόκειται για τον «δικό τους» Φελπς, που καταπίνει τα μετάλλια και τα ρεκόρ σαν ασπιρίνες. Ποιος ξέρει, σε 7 χρόνια μπορεί και οι δυο τους να έχουν ομολογήσει, όπως έκανε η Τζόουνς, ή μπορεί να τους βρουν τέζα εξαιτίας της ντόπας, όπως τόσους και τόσους μέχρι σήμερα, ή μπορεί και να μη μάθει ποτέ κανένας τίποτα, όπως συμβαίνει με την πλειοψηφία των αθλητών που ντοπάρονται.

Γιατί λοιπόν δεν γίνεται σωστά ο έλεγχος, ώστε να εξαλειφθεί το ντοπάρισμα από τον αθλητισμό;

Υπάρχουν πολλές απαντήσεις σ’ αυτή την ερώτηση. Μπορεί κανείς να πει ότι είναι τεχνικά δύσκολο και οικονομικά ασύμφορο να ελέγχονται ανά πάσα στιγμή όλοι οι αθλητές. Μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτοί που ντοπάρονται έχουν αποκτήσει και ταχυδακτυλουργικές ικανότητες για να εξαπατούν τους ελεγκτές. Μπορεί να υποστηρίξει ότι πρώτα βγαίνουν οι όποιες ουσίες και μετά, αφού περάσει κάποιο διάστημα, προκύπτουν και οι ανάλογες μέθοδοι εντοπισμού τους. Η ουσία όμως είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Money talks, bullshit walks. Ή αν το προτιμάτε στα ελληνικά: Για τα λεφτά τα κάνεις όλα. Οι νίκες, τα μετάλλια, τα ρεκόρ, όλα μετουσιώνονται σε φράγκα. Και από τα φράγκα αυτά τρώνε οι πάντες: αθλητές, προπονητές, χορηγοί, διοργανωτές, με μία λέξη όλοι όσοι έχουν επαγγελματική σχέση με τους Ολυμπιακούς (και όχι μόνο) Αγώνες. Χωρίς αυτά, κάτι τύποι σαν τον Ζακ Ρογκ, ή σαν τον Σάμαρανκ παλιότερα θα ήταν κατά πολύ φτωχότεροι απ’ ότι είναι σήμερα.

Έχω δύο προτάσεις – επιχειρήματα για να στηρίξω την παραπάνω θέση μου: μία φανταστική και μία πραγματική. Σύμφωνα με την πρώτη, θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί ένα παγκόσμιο αθλητικό γεγονός, στο οποίο θα ήταν ελεύθερη η χρήση οποιουδήποτε σκευάσματος, φαρμάκου ή βοηθήματος. Ειδικοί γιατροί θα μπορούσαν να είναι με την άδεια της ΔΟΕ στη διάθεση όλων των αθλητών για να τους συμβουλεύουν και να τους χορηγούν τις κατάλληλες για το κάθε άθλημα ουσίες, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ο ανταγωνισμός επί ίσοις όροις. Την ίδια στιγμή, στην ίδια χώρα, ή σε κάποια άλλη, μακρινή, θα μπορούσαν να διεξάγονται και οι Ολυμπιακοί Αγώνες με πλήρη απαγόρευση ουσιών. Το μόνο πραγματικά σοβαρό πρόβλημα σε ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν ο σωστός συγχρονισμός των τηλεοπτικών μεταδόσεων, ώστε να μην αδικείται η μια διοργάνωση σε βάρος της άλλης.

Η δεύτερη πρόταση έρχεται από τα βάθη της Ιστορίας. Βλέπετε, αυτοί που πρωτοδιοργάνωσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν ήταν αθώες παιδούλες. Μπορεί να μην είχαν τότε στανοζολόλες κι ερυθροποιτίνες κι άλλα τέτοια που πρέπει να στραμπουλήξεις τη γλώσσα σου για να τα προφέρεις σωστά, είχαν όμως τα δικά τους κόλπα: μανιτάρια, σύκα, μείγματα κρεάτων, αίματα… Κι ούτε βέβαια διέθεταν ηθικές αναστολές ως προς τη χρήση τέτοιων μέσων που αύξαναν τη δύναμη και την ικανότητά τους. Διέθεταν όμως τη θέληση να πατάξουν το φαινόμενο. Κι επειδή τα εργαστήρια κι οι εξετάσεις ούρων κι αίματος δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμα, αποφάσισαν να κάνουν κάτι (πάρα πολύ) απλούστερο. Τριάντα μέρες λοιπόν πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων οι αθλητές που θα έπαιρναν μέρος κατέφταναν απ’ όλη την Ελλάδα στην Ήλιδα. Εκεί τους μάντρωναν όλους μαζί και για τον επόμενο μήνα προπονούνταν, έτρωγαν, έπιναν και κοιμόντουσαν κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των Ελλανοδικών. Έτσι, όταν έφτανε η ώρα των Αγώνων, όλοι οι αθλητές είχαν «καθαρίσει», ακόμα κι αν έπαιρναν κάτι «απαγορευμένο» πρωτύτερα.

Σήμερα, που δεν υπάρχει καμία διάθεση να παταχθεί το ντόπινγκ, οι αθλητές μπαινοβγαίνουν στο Ολυμπιακό χωριό κατά βούληση, έχοντας έτσι την ευκαιρία να προμηθευτούν ό,τι θέλουν, όποτε θέλουν και απ’ όποιον θέλουν. Και αν υπάρχει κάποιος που έφτασε ως εδώ κι ακόμα νομίζει ότι υπάρχει πιθανότητα να συλληφθούν αυτοί που ντοπάρονται, ας επιστρέψει στην αρχή της ανάρτησης κι ας ξαναδιαβάσει πιο προσεκτικά τη δήλωση του Βίκτορ Κόντε.

 

Κώστας Κουσαρίδης

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: