Μαρμελάδα κορόμηλο

21 11 2012

Μη με ρωτάτε πού τα θυμήθηκα τα κορόμηλα, Νοέμβρη μήνα. Τα θυμήθηκα γιατί το καλοκαίρι μάζεψα 54 κιλά από δαύτα, από ένα μόνο δέντρο. Σ’ αυτά προσθέστε καμιά 15αριά κιλά ακόμα που είχαν κατεβάσει οι γονείς μου για να τα μοιράσουνε στους γείτονες και θα καταλάβετε ότι το εν λόγω δέντρο έδωσε τα ρέστα του φέτος. Τελοσπάντων, επειδή ακόμα κι εγώ δεν μπορώ να τα φάω 54 κιλά μονοκοπανιά, αφού μοιράσαμε κάμποσα δεξιά κι αριστερά, αφού καταβροχθίσαμε οικογενειακώς όσα μπορέσαμε, τα υπόλοιπα μοιράστηκαν σε σακουλάκια (1,5 κιλό έκαστο) και μπήκαν στον καταψύκτη με την προοσπτική της μετατροπής τους σε μαρμελάδα. Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα:

 

Βγάζω τα κορόμηλα από την κατάψυξη (είπαμε, 1,5 κιλό) και τ’ αφήνω να ξεπαγώσουν.

 

 

 

 

 

 

Λίγες ώρες μετά είναι έτοιμα για σφάξιμο.

 

 

 

 

 

 

 

Αφαιρώ το κουκούτσι και κρατάω τη σάρκα. Από το 1,5 κιλό πέφτει στο 1,1 περίπου.

 

 

 

 

 

 

 

Τα κουκούτσια τα κρατάω χώρια. Καθώς έχουν μπόλικη πηκτίνη, θα τα δέσω σε ένα τούλι να βράσουν μαζί με τα υπόλοιπα για να πήξει η μαρμελάδα χωρίς να χρειαστεί προσθήκη άλλων υλικών.

 

 

 

 

Όλα μαζί λοιπόν στην κατσαρόλα: σάρκες, ζουμιά, κουκούτσια και το μάτι αναμμένο στο φουλ.

 

 

 

 

 

 

Μόλις αρχίσει να βράζει, ρίχνω μέσα και τη ζάχαρη. Η ποσότητά της εξαρτάται από τα γούστα του καθενός. Εγώ που θέλω κάπως όξινη γεύση, βάζω 800 γρ. ζάχαρη σε 1.100 γραμμάρια κορόμηλα, δηλαδή μια αναλογία 3 προς 4 περίπου.

 

 

Το βράσιμο θα κρατήσει γύρω στη μία ώρα κι ένα τέταρτο, αλλά κι αυτό είναι υποκειμενικό. Ο καλύτερος τρόπος για να κρίνω είναι να ελέγχω κάθε τόσο, μέχρι να αποφασίσω ότι έχει πήξει όσο θέλω. Στη διάρκεια του βρασίματος, καλό είναι να γίνει και το ξάφρισμα. Ο αφρός που σχηματίζεται μπορεί να μην αλλοιώνει τη γεύση, αλλά οπτικά δεν είναι κι ότι καλύτερο.

 

Η έξοδος από την κατσαρόλα γίνεται σταδιακά. Όλο το υλικό περνάει από σουρωτήρι και με μια ξύλινη κουτάλα και αρκετή υπομονή στο τέλος μένει μόνο μια άμορφη μάζα από βρασμένα φλούδια…

 

 

 

…ενώ όλο το ζουμί (κυριολεκτικά και μεταφορικά) είναι μαζεμένο, καθαρό κι έτοιμο κια αποθήκευση.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!!!! ΜΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ, εκτός κι αν διαθέτετε γανωμένη γλώσσα. Σ’ αυτό το στάδιο η μαρμελάδα είναι ακόμα καυτή και οι συνέπειες θα είναι χειρότερες απ’ ότι φαντάζεστε. Μιλάω εκ πείρας…

 

 

 

 

Τα βαζάκια μπορούν να αποστειρωθούν εύκολα στο φούρνο, όσο διαρκεί το βράσιμο της μαρμελάδας: τα πλένω και τα βάζω χωρίς να τα στεγνώσω, ανοιχτά κι ανάποδα πάνω στη σχάρα. Τα ψήνω στους 120 βαθμούς για 20-30 λεπτά. Τα βγάζω όταν όλα είναι έτοιμα για το γέμισμα και μόλις τα κλείσω τα γυρνάω ανάποδα για να σφραγίσει το καπάκι. Δεν μπορώ να πω ότι το σφράγισμα είχε μεγάλη επιτυχία στα βαζάκια του καφέ με το πλαστικό καπάκι, αλλά η δουλειά έγινε.

 

Κώστας Κουσαρίδης

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: