ΕΡΤ: Εκτραχηλιστείτε, Ρημάξτε, Τελειώσατε

12 06 2013

Δεν φημίζομαι για τη συμπάθεια που τρέφω στην Εκκλησία, αλλά δεν μπορώ παρά να βγάλω το καπέλο στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, για τις δηλώσεις που έκανε σχετικά με το θέμα της ΕΡΤ. Λιτός, μεστός, δωρικός, χρειάστηκε μόνο τρεις φράσεις για να καλύψει το ζήτημα από πολλές πλευρές.

«Είναι αδιανόητο, σε μια στιγμή τόσο κρίσιμη για την Πατρίδα, να σιγήσει η φωνή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Μια φωνή που χρόνια τώρα υπηρετεί την ενημέρωση, τον πολιτισμό και τον ελληνισμό στο σύνολο του»,

Ναι, η ΕΡΤ τα έκανε όλα αυτά. Με όλα της τα προβλήματα, το επίπεδο των εκπομπών της ΕΡΤ τον τελευταίο καιρό ανέβαινε συνεχώς και η ίδια ανταποκρινόταν όλο και περισσότερο στο ρόλο του δημόσιου ΜΜΕ. Εξέπεμπε πολιτισμό, έδειχνε ντοκιμαντέρ, κάποιες καλές ταινίες και λίγα ποιοτικά σίριαλ. Διέθετε ψυχαγωγικές εκπομπές, τόσο στην τηλεόραση, όσο και στο ραδιόφωνο, που ξέφευγαν από τα συνηθισμένα επίπεδα που πιάνουν τα πρωινάδικα, μεσημεριανάδικα και λοιπά –άδικα των ιδιωτικών μέσων. Αποτελούσε μια σταθερή επαφή – σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις, τη μόνη επαφή – ορισμένων συμπατριωτών μας, ομογενών ή κατοίκων ακριτικών περιοχών, με την πατρίδα.

Οι συγκρίσεις με τα ιδιωτικά κανάλια δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Ένα δημόσιο ΜΜΕ δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει σχέση με τα αντίστοιχα ιδιωτικά. Είναι άλλος ο ρόλος του και άλλος ο προορισμός του. Ποιο ιδιωτικό κανάλι στην Ελλάδα χρηματοδοτεί ή συμμετέχει σε παραγωγή ταινιών και ντοκιμαντέρ; Ποιο ιδιωτικό κανάλι στην Ελλάδα έχει εκπομπή για το βιβλίο, τη μουσική, το θέατρο ή παιδικό πρόγραμμα, έστω και υποτυπώδες; Αλλά ακόμα και με τεχνοκρατικά κριτήρια, ποιο ιδιωτικό κανάλι στην Ελλάδα είναι βιώσιμο; Και αν δεν είναι βιώσιμα, από πού επιδοτούνται; Ή για να θέσω το ερώτημα με διαφορετικό τρόπο, πόσα εκατομμύρια από τα λεφτά μας σπαταλάει κάθε μέρα το κράτος αγοράζοντας τηλεοπτικό – διαφημιστικό χρόνο σε ιδιωτικά κανάλια;

«Είναι αδιανόητο εκατοντάδες εργαζόμενοι να γίνονται βορά στο βωμό σκοπιμοτήτων και να θυσιάζονται εξαιτίας φαύλων πολιτικών και πρακτικών δεκαετιών.»

Σίγουρα η ΕΡΤ δεν ήταν έτσι όπως την ήθελα. Επί σειρά ετών υπήρξε πεδίο εύκολου και προνομιακού διορισμού υποστηρικτών από όλες τις κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα ο αριθμός των εργαζομένων να διογκωθεί σε βαθμό που κινείται μεταξύ του γελοίου και του τραγικού. Με κάθε κυβερνητική αλλαγή, άλλαζε και η διοίκηση της ΕΡΤ ώστε να εκφράζονται άκριτα οι απόψεις και τα συμφέροντα του κυβερνώντος κόμματος. Και φυσικά, η ΕΡΤ είχε πολλαπλάσιο κόστος λειτουργίας από άλλα ΜΜΕ, σε σχέση πάντα με την πολύ μικρή της τηλεθέαση και χωρίς να εκπέμπει πάντα ποιοτικό περιεχόμενο.

Σωστά ακούστηκε τελευταία ότι έχει καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείρισή της, έχει τεράστια περιουσία, η οποία παραμένει αδρανής, αν δεν λεηλατείται, έχει εξοπλισμό και υλικά που δεν έχουν απογραφεί εδώ και χρόνια. Σωστά επισημάνθηκε το τεράστιο κόστος εξωτερικών μεταδόσεων που έχουν επιβάλει απαρχαιωμένα συνδικαλιστικά προνόμια, με αποτέλεσμα να μετακινούνται δεκάδες τεχνικοί κάθε τόσο, για έργο που μπορεί να γίνει από δύο-τρία άτομα. Βεβαίως και συντηρεί περιοδικό χωρίς αναγνώστες, ενώ διαθέτει δεκάδες τοπικούς σταθμούς που ουσιαστικά αναμεταδίδουν, τις περισσότερες ώρες της μέρας, το κεντρικό πρόγραμμα.

Ναι, είχε τα προβλήματα και τις παθογένειές της, αλλά για όλα αυτά ποιος ακριβώς ευθύνεται; Ποιος τα δημιούργησε; Ποιος τα συσσώρευσε στο κεφάλι του οργανισμού και στις τσέπες μας; Και ποιος τα προστάτευε εδώ και τόσα χρόνια, ενάντια σε κάθε – ειλικρινή ή μη – απόπειρα εκκαθάρισης;

Έρχονται σήμερα οι ίδιοι που γέννησαν κι εξέθρεψαν τα προβλήματα της ΕΡΤ, να πετάξουν στο δρόμο 2.600 εργαζόμενους. «Δε χρειάζονται τόσοι πολλοί για να λειτουργήσει η ΕΡΤ», λένε αυτοί που προσέλαβαν τους υπεράριθμους. «Είναι υπερβολικό το κόστος», λένε αυτοί που προσυπέγραψαν τις παχυλές αμοιβές των αργόμισθων. «Όσοι πραγματικά δούλευαν, θα μοριοδοτηθούν και θα επαναπροσληφθούν στη νέα δημόσια τηλεόραση με αδιάβλητες διαδικασίες» λένε αυτοί που ακόμα και σήμερα βάζουν από το παράθυρο «ημέτερους» σε δημόσιες θέσεις.

Και το δικό μου ερώτημα είναι: Αν το πρόβλημα είναι η υπεραριθμία των εργαζομένων, γιατί δεν απολύονται οι αργόμισθοι και οι ρουσφετολογικά προσληφθέντες; Τόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίσει κάποιος την ήρα από το σιτάρι;

Κι αν το πρόβλημα είναι ο παραλογισμός στις συνθήκες λειτουργίας και το μισθολόγιο, γιατί δεν εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα εξορθολογισμού που θα διορθώσει, ή έστω, θα μειώσει τα κακώς κείμενα; Για να λυθούν όλα αυτά ήταν απαραίτητο να κλείσει η ΕΡΤ και να μείνουν στο δρόμο αυτοί που έκαναν σωστά τη δουλειά τους; Γιατί μόνο αυτοί αντιμετωπίζουν πραγματικά πρόβλημα. Οι άλλοι, οι «ημέτεροι» και οι αργόμισθοι, απλά θα βολευτούν κάπου αλλού, από τους ίδιους ανθρώπους που τους έβαλαν στην ΕΡΤ.

«Είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα η θεραπεία ενός οργανισμού που αντιμετωπίζει προβλήματα και τελείως διαφορετικό θέμα η ξαφνική και βίαιη θανάτωσή του»

Η απόφαση της κυβέρνησης να αναδιαρθρώσει την ΕΡΤ είναι σωστή. Η αναμόρφωσή της εκ βάθρων, έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Από τότε που απαξιώθηκε χάρη στα ατελείωτα ρουσφέτια των κομματικών παραγόντων, την αδιανόητη σπατάλη και την κακοδιαχείριση. Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι που η ΕΡΤ ουδέποτε υπήρξε στ’ αλήθεια δημόσια τηλεόραση, αλλά ξεκάθαρα κομματική. Και αυτοί είναι επίσης οι λόγοι που, όταν ξεκίνησαν  να εκπέμπουν τα ιδιωτικά κανάλια, η ΕΡΤ κατέρρευσε και δεν κατάφερε να ορθοποδήσει ξανά. Νομίζω ότι δεν υπάρχει ούτε ένας, που να μην συμφωνεί ότι η ΕΡΤ χρειάζεται αναδιάρθρωση και εκσυγχρονισμό, με αξιοκρατία και με σεβασμό στον ρόλο που (θα έπρεπε να) παίζει ένα δημόσιο ΜΜΕ.

Χαίρομαι, λοιπόν, που η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια. Αλλά γιατί πρέπει να γίνει με τσεκούρι και φωτιά; Γιατί με τόση αυταρχικότητα; Γιατί με τόση έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στους – έστω λίγους – πραγματικά και σκληρά εργαζόμενους; Γιατί με τόσα ψέματα που ανερυθρίαστα ξεστόμιζαν μέχρι πριν από λίγες μέρες οι κρατούντες; Γιατί με μία «Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου», η συνταγματικότητα της οποίας είναι αμφισβητίσιμη; Η συνταγή «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι» είναι έωλη, ανήθικη, βλακώδης και αναποτελεσματική. Καμία πετυχημένη εγχείριση δεν έγινε ποτέ με τσεκούρι αντί για νυστέρι.

Όπως κανένας χειρουργός δεν κατάφερε ποτέ να εφαρμόσει την επιστήμη του στον εαυτό του. Το ξεκαθάρισμα της της βρωμιάς που έχει μαζευτεί στην ΕΡΤ έπρεπε να το αναλάβουν άλλοι. Δικαστές ίσως, που θα ερευνούσαν και τις καταγγελίες που εύκολα δημοσιοποιούν σήμερα όλοι όσοι ευθύνονται για το κατάντημά της. Ή μια ανεξάρτητη από το κράτος αρχή, που θα φρόντιζε να προσλαμβάνονται οι εργαζόμενοι με όντως αδιάβλητο τρόπο, και η οποία θα αξιολογούσε (η αξιολόγηση είναι για όλους, όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς) στο τέλος κάθε χρονιάς το έργο του καθενός και θα δημοσιοποιούσε όλες αυτές τις διαδικασίες (π.χ. στο Διαδίκτυο).

Αντ’ αυτού όμως, τα ίδια τα βόδια του Αυγεία ανέλαβαν να καθαρίσουν την κόπρο τους. Αυτοί που επί δεκαετίες διαχειρίστηκαν την ΕΡΤ σαν τσιφλίκι του παππού τους. Αυτοί που μέχρι χθές διόριζαν κομματικά στελέχη, φίλους, συγγενείς και λοιπούς, άνευ προσόντων. Αυτοί που κλείνουν το μοναδικό τηλεοπτικό δίκτυο που λειτουργεί νόμιμα, ενώ εδώ και χρόνια επιτρέπουν στην ιδιωτική τηλεόραση να λειτουργεί σε καθεστώς παρανομίας. Αυτοί που χωρίς να ντρέπονται ομολογούν ότι πετάνε στο δρόμο τόσους ανθρώπους για να εξυγιάνουν ένα σύστημα, το οποίο νοσεί εξαιτίας των δικών τους υψηλόμισθων  κομματικών εντεταλμένων.

Την ίδια ώρα χύνονται ποταμοί κροκοδείλιων δακρύων από ανθρώπους που δε λένε κουβέντα για τους χιλιάδες δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς υπαλλήλους, που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα υπό αντίξοες συνθήκες και δίχως ασφαλιστικές καλύψεις. Από ανθρώπους που αλλάζουν κουβέντα, ή προβάλλουν γελοίες κι ασυνάρτητες δικαιολογίες όταν αναφέρονται οι εκατοντάδες απολύσεις στα επίσημα κομματικά ΜΜΕ της Αριστεράς. Από ανθρώπους που δεν έκαναν την παραμικρή καταγγελία για τα όργια που τελούσαν τα διάφορα κομματικά – συνδικαλιστικά στελέχη τόσα χρόνια εις βάρος της ΕΡΤ.

Όπως είπα πιο πάνω, συμφωνώ με την εξυγίανση της ΕΡΤ. Διαφωνώ όμως όταν το κράτος μέσα σε μια νύχτα κατεβάζει τους διακόπτες με πραξικοπηματικό τρόπο. Αν ήθελαν να την κλείσουν για να σπάσουν ο απόστημα των συνδικαλιστών, έπρεπε να την κλείσουν το προηγούμενο βράδυ και να την ανοίξουν την άλλη μέρα το πρωί, όπως έκαναν οι Ισραηλινοί μετην El – Al. Αν ήθελαν να καταργήσουν τα έξι λογιστήρια που έχει η ΕΡΤ, μπορούσαν να τα ενοποιήσουν, δεν χρειαζόταν να κλείσουν όλη την επιχείρηση. Αν ήθελαν να κλείσουν τους τοπικούς σταθμούς, δεν ήταν απαραίτητο να ρωτήσουν τους βουλευτές που αντιδρούν, όπως δε ρώτησαν τώρα τα κόμματα που συγκυβερνούν. Κι αν ήθελαν χρηστή διοίκηση, θα έπρεπε να πετάξουν στο δρόμο τα τσιράκια τους, όχι όλους τους εργαζόμενους.

Διαφωνώ με πρακτικές που επιτρέπουν να κλείνει ένας δημόσιος Οργανισμός και να απολύονται οι εργαζόμενοι με συνοπτικές και όχι απαραίτητα νόμιμες διαδικασίες, γαρνιρισμένες με γελοίες δικαιολογίες. Άντρα ανομίας και δημόσιας σπατάλης είναι και τα πολιτικά κόμματα, ακόμα και η ίδια η Βουλή. Αυτά όμως συνεχίζουν να λειτουργούν και κάποιοι ίσως να εξακολουθούν να ελπίζουν ότι κάποτε μπορεί και να εξυγιανθούν. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις «μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης», όπως είπε ο κ. Κεδίκογλου, είναι και χιλιάδες «φυτευτά» στελέχη σε υπουργεία, υπηρεσίες, τοπική αυτοδιοίκηση κτλ. Δεν βλέπω να κλείνει τίποτε από αυτά.

Διαφωνώ γιατί ακόμα κι αν κάποιος καταφέρει να με πείσει με ατράνταχτα επιχειρήματα ότι αυτή η κίνηση ήταν σωστή, παραμένει επιλεκτικά εφαρμοσμένη. Αν ήταν σωστό το λουκέτο στην ΕΡΤ, τώρα θα πρέπει η κυβέρνηση να κλείσει και τα ιδιωτικά κανάλια που δεν έχουν πληρώσει ούτε καν για τις συχνότητες που χρησιμοποιούν και τα οποία επίσης τα πληρώνουμε από την τσέπη μας, μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών στις οποίες χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλά τους.

Διαφωνώ κυρίως γιατί αν επιτρέψουμε να περάσει αναίμακτα αυτή η απολυταρχική συμπεριφορά, θα έχουμε αποδείξει περίτρανα ότι το μόνο επιχείρημα που μπορεί να μας νουθετήσει είναι ο βούρδουλας και το μόνο πολίτευμα που μας αξίζει είναι η «δημοκρατία» τύπου Φράνκο, ή Στάλιν.

Κωνσταντίνος Κουσαρίδης

Advertisements

Ενέργειες

Information

One response

12 06 2013
Pantelis Antoniou

Και να μην ξεχνάμε: το 1993, πρωτοετείς στην Αλεξ/πολη, βλέπαμε ΕΡΤ και το TRT, το τουρκικό κανάλι, διότι οι αναμεταδότες των ιδιωτικών είχαν μείνει ως την Καβάλα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: