Απελευθέρωση ωραρίου κι άλλα ανέκδοτα

2 08 2013

Μία φίλη ανάρτησε στο fb τις εξής σκέψεις επί του θέματος:

Επειδή βαρέθηκα με αυτά που λέγονται και γράφονται για το άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές, και ειδικά επειχηρήματα τύπου είναι επιβολή μέτρου που δεν θέλουν οι μαγαζάτορες ή ποιος πελάτης δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί καθημερινές μέχρι 9 το βράδυ και σάββατα, θέλω να μοιραστώ τα εξής: Μπορώ να κατονομάσω πολλούς όπως εμένα που είμαι ιδωτική υπάλληλος με δύο μικρά παιδιά, που γυρνάω σπίτι 6, αλλά λόγω των μικρών δεν μπορώ να κάνω τίποτα, και σύζυγο που γυρνάει από την δουλειά μετά τις 9 το βράδυ. Επίσης, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούμε να έχουμε ελευθερία: δεν πιστεύεις ότι θα έχεις πελατεία τις κυριακές; ΜΗΝ ανοίγεις… Νομίζεις ότι χάνεις λεφτά αν δεν ανοίξεις; Ε τότε ΑΝΟΙΞΕ. Δηλαδή αυτή η νοοτροπία στην Ελλάδα αν δεν έχω κάτι εγώ να μην το έχει κανένας μέχρι πότε θα μας κρατάει δέσμιους; Επίσης, δεν μπορεί να γίνει ποτέ η θεσσαλονίκη city break προορισμός όταν οι περισσότεροι επιλέγουν Π-Σ-Κ για τα ταξίδια τους και σε αυτή την πόλη από σάββατο μεσημέρι και μετά δεν έχεις τίποτα να κάνεις εκτός από εστιατόρια και καφετέριες. Και δεν είναι επιβολή μέτρου η απελευθέρωση του ωραρίου. Επιβολή σημαίνει εξαναγκασμός. Φτάνει πια με την κατάχρηση όρων και το παιχνίδι πάνω σε μεταχουντική ψυχολογία…

και ιδού και οι δικές μου:

1. Ελευθερία; ας γελάσω τρις, σαρκαστικώς… Η ελευθερία έχει ως προαπαιτούμενο το σεβασμό στο νόμο. Και όταν λέω νόμο, δεν εννοώ επιλεκτικά, όποιον μας συμφέρει, εννοώ όλους τους νόμους, και σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι νόμοι του εργατικού δικαίου και οι νόμοι περί φόρων. Ξέρει κανένας, έστω έναν ελεύθερο επαγγελματία, μαγαζάτορα, εργοδότη, που να ανήκει σε αυτή την κατηγορία; Ξέρει κανένας, έστω μία επιχείρηση, ή ένα άτομο που να τιμωρήθηκε με βάση αυτούς τους νόμους επειδή έχει έναν, ή δύο, ή έξι μήνες να πληρώσει τους εργαζόμενους στην επιχείρησή του; Ξέρει κανένας, έστω έναν ελεύθερο επαγγελματία, μαγαζάτορα, εργοδότη, ή οποιονδήποτε άλλον που να τιμωρήθηκε με βάση το νόμο επειδή δεν κολλούσε ένσημα, ή έκλεβε την εφορία, ή έλεγε στους υπαλλήλους του «θα δουλεύεις ακόμα 12 ώρες την εβδομάδα και θα παίρνεις 100 ευρώ λιγότερα, αλλιώς φεύγεις»; Αν υπάρχει κανένας τέτοιος, ας βγει μπροστά να τον χειροκροτήσουμε. Η απελευθέρωση του ωραρίου θα προσφέρει ακόμα ένα πρόσχημα σε όποιον το αναζητά, για να εκβιάσει και να εκμεταλλευτεί τους υπαλλήλους του να δουλέψουν ακόμα περισσότερο χωρίς να πάρουν την ανταμοιβή που δικαιούνται από το νόμο. Αυτά περί ελευθερίας.

2. Δεν είναι επιβολή; Δεν είναι εξαναγκασμός; και τι ακριβώς είναι, μπορείς να μου εξηγήσεις; Όταν το σουπερμάρκετ της γειτονιάς σου, που ανήκει σε κάποια μεγάλη αλυσίδα, υποχρεώσει τους εργαζόμενούς του να δουλεύουν κάθε μέρα, το παραδιπλανό σουπερμάρκετ, ή μπακάλικο, ή ψιλικατζίδικο, ή ζαχαροπλαστείο, ή οτιδήποτε, που είναι οικογενειακή επιχείρηση, θα χάσει πελάτες, θα χάσει κέρδη και ενδεχομένως να κλείσει. Για να αυξήσει τις πιθανότητες της επιβίωσής του, λοιπόν, θα εξαναγκαστεί, θα υποχρεωθεί παρά τη θέλησή του να ακολουθήσει το «ελεύθερο» ωράριο… Τι ωραία που είναι να έχεις  ελευθερία επλογών!!!

3. Περί νοοτροπίας: η μοναδική νοοτροπία που ανθεί και θάλλει σ’ αυτό τον έρημο τόπο, είναι η πάρτη μας. «Είμαι κουρασμένος από τη δουλειά και δεν μπορώ να τρέχω τώρα στο μαγαζί. Ας δουλέψει ο άλλος και Σάββατο και Κυριακή και γιορτές και αργίες και μεσάνυχτα, αρκεί να εξυπηρετηθώ εγώ, που είμαι κουρασμένος. Τι με νοιάζει για τον υπάλληλο του μαγαζιού; Αυτός είναι τεμπέλης, δεν κουράζεται». «Έχω παιδιά, γονείς, σκυλιά, γατιά και δεν μπορώ να τρέχω τώρα στο μαγαζί. Ας δουλέψει ο άλλος και Σάββατο και Κυριακή και γιορτές και αργίες και μεσάνυχτα, αρκεί να εξυπηρετηθώ εγώ, που έχω μια δικαιολογία. Τι με νοιάζει για τον υπάλληλο του μαγαζιού; Αυτός δεν έχει γυναίκα, παιδιά, γονείς, σκυλιά, γατιά, ζωή». Ας αλλάξουμε πρώτα αυτή τη δική μας νοοτροπία (πρώτο πληθυντικό, ούτε εγώ εξαιρούμαι) και μετά ας ασχοληθούμε με τις νοοτροπίες των άλλων.

4. Όσο γι αυτούς που προβάλλουν τα παιδιά τους ως δικαιολογία για το ότι δεν προλαβαίνουν ή δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, έχω να πω και κάτι ακόμα: Όποιος δεν μπορεί να πάρει τα παιδιά του (και δεν μιλάω για μωρά που χρειάζονται οργάνωση επιμελητείας για να βγουν από το σπίτι, μιλάω για παιδιά που είναι σε ηλικία ώστε να καταλαβαίνουν όταν τους μιλάει κανείς), στο σουπερμάρκετ ή στην αγορά  ή οπουδήποτε αλλού, είναι άξιος της μοίρας του. Ή θα αποδεχτεί τη μοίρα του και θα γίνει θυσία για τα παιδιά του, ή θα φροντίσει να μάθει στα παιδιά του να τον ακολουθούν και έξω από το σπίτι, όταν κάτι τέτοιο επιβάλλεται από τις καθημερινές υποχρεώσεις. Προσοχή, μιλάω για υποχρεώσεις, όχι για βολτίτσες στα μαγαζιά και μπαρότσαρκες – η διασκέδαση είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

5. Εν κατακλείδι: Δεν έχω αντίρρηση με τον καπιταλισμό ως σύστημα, αλλά αυτό που εφαρμόζεται στην Ελλάδα δεν κάνει ούτε για παρωδία καπιταλισμού. Για να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σύστημα σωστά, χρειάζεται ένα πλέγμα νόμων που θα προστατεύει εξίσου τον παραγωγό, τον μεσάζοντα, τον επιχειρηματία, τον υπάλληλο και τον καταναλωτή (που νομίζω ότι το έχουμε), χρειάζεται ένας κρατικός μηχανισμός λειτουργικός και σωστά στελεχωμένος ώστε να ασκεί έλεγχο (που σίγουρα δεν το έχουμε) και χρειάζεται και πολιτική βούληση που θα βάλει τα δύο παραπάνω να δουλέψουν και να κόβουν τον κώλο οποιουδήποτε καραγκιόζη πάει να κλέψει το κράτος ή να εκμεταλλευτεί τους εργαζόμενους (που δεν πρόκειται να το αποκτήσουμε ποτέ). Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, όποιο μέτρο κι αν επιβληθεί στην αγορά, θα είναι ακόμα ένα κόλπο που εκτελεί μια χώρα – μαϊμού, μπας και της δώσουν καμιά μπανάνα.

Κωνσταντίνος Κουσαρίδης

Advertisements

Ενέργειες

Information

One response

2 08 2013
alexwp

καλημέρα Κώστα. εγώ ως υπάλληλος του σουπερμαρκετ που σχολάω κάθε μέρα στις 9 το βράδυ και τώρα θα δουλεύω και κυριακή και έχω (?) και δυο παιδιά που δεν προλαβαίνω να τα ζήσω, πόσω δε μάλλον να τα χαρώ, λέω το γραφείο/ιατρείο/υπηρεσία της φίλης που σχολάει στις 6 να έχει σπαστό ωράριο και να δουλεύει 9μμ με 1πμ επιπλέον (ποιος πληρώνει υπερωρίες άλλωστε; ) ώστε να μπορούμε να εξυπηρετηθούμε όλοι εμείς που δουλεύουμε με αυτά τα ωράρια (…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: